zondag 12 april 2015

Soms vergeten we onze vrienden als ze van het internet verdwijnen

en zo gebeurde dat ook met mij en Lut, je denkt, ach het zal wel goed gaan.
 Het eerst contact wat ik kreeg met Lut was, toen we de amicori ruil deden..en ik vaak op haar site kwam, want ze maakte de mooiste dingen, en opeens............. werd Lut ziek. Dit is een verhaal van een familie die nooit opgaf, en Lut weer probeert, ondanks haar handicap, toch weer een deel van haar handwerken op te nemen.
Dit is werk wat Lut nu doet.

Ik heb heel veel bewondering voor haar, en haar man Wouter, en de kinderen en kleinkinderen die Lut door deze moeilijke tijd heeft geholpen, en nog steeds aan haar zijden staan.

Lees hier in het kort het verhaal van Lut:

Mei 2011 had ik plots heel veel pijn aan de rug – slapeloze nachten – doktersbezoeken – kinesist – met geen baat.

In de nacht van 22 op 23 mei vroeg opgestaan en om 5.30u. vond Wouter me verward op de trap met 2 verschillende schoenen aan. Hij belde de huisarts die langs kwam en vroeg om me naar spoed te brengen.

Plots kreeg ik een “aanval” – wat of welke weten we niet – vermoeden van soort epileptische aanval al is dit nooit bevestigd – en Wouter besloot de 112- noodnummer -  te bellen – tijdens het telefoneren vroeg de huisarts  om te vragen om het MUG – medisch urgentie team – mee te vragen.
Vanaf dat ogenblik weet ik niets meer – tenzij wat Wouter me verteld heeft.

Ik werd naar het ziekenhuis gebracht in Oostende – Wouter kwam even later met de auto achter. Eerste diagnose: Geen hersenbloeding – geen verlammingsverschijnselen maar we weten wel nog niet wat het is.

Wouter dacht dan dat het wel allemaal goed zou komen.
’s Anderendaags melding dat ze in Oostende niets meer konden doen en vraag voor overbrenging naar UZ Gent wat uiteraard werd toegestaan.

In UZ Gent vonden ze ook geen oorzaak – dienden allerhande medicatie toe ter preventie of als “try en error” – intussen lag ik in een coma en werd de situatie ernstiger

. Aan Wouter werd het advies gegeven om met de oudste kleinzoon rouwbegeleiding op te starten zodat hij op een behoorlijke manier afscheid kon nemen van zijn “bobonne” – zij noemen me namelijk zo. Weinig hoopgevend uiteraard. Ze wilden dan nog een allerlaatste poging wagen – Pentotal  genaamd – alles wordt dan stilgelegd – naast het slechte echter ook het goede wat heel risicovol is.
 Onder medici spreken ze van “reset”.

Er werd ook gezegd dat bij het ontwaken – ze spraken van 5% kans – Lut volledig blind zou zijn gezien de schade in de hersenen. – een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid.

Ten laatste tegen zaterdag of zondag 5 juni zou Lut wakker moeten worden maar dit gebeurde niet. Op dinsdag 7 juni werd beslist om ’s anderendaags alle machines af te leggen en te kijken hoe Lut zou reageren. Tegen alle verwachtingen in werd ze echter in de namiddag plots wakker. Alles ging dan heel vlug – ’s anderendaags beademing weg – de donderdag kon Lut al terug praten – maar ook hier herinnert ze zich niets of heel weinig van.

Intussen had ze ook nog een ziekenhuisbacterie “geschenk gekregen” zodat alles heel steriel diende te gebeuren – de kleinkinderen op bezoek mochten maar haar niet mochten aanraken. Ook was ze verslaafd aan morfine – niemand wist dat ze dit had gekregen maar  … - en hiervan moest ze dan maar eventjes afkicken.

Door die pentotal kon Lut zich niets meer herinneren – kon ze niet meer stappen – moest ze over elke beweging “nadenken” – het gebeurde niet meer zomaar.
Gelukkig kwam langzaam alles terug – het stappen diende wel terug “aangeleerd”.

Toen Lut opmerkte dat ze toch wat kleuren zag en soms ook andere dingen vaag kon onderscheiden werd dit aanvankelijk niet geloofd door de medici – enkel na een gesprek met de revalidatie arts en Lut haar zei dat ze een turquoise halssnoer droeg begonnen ze dit te geloven. De arts zei letterlijk: “Ik val van mijn stoel”

Tot augustus bleef Lut in het ziekenhuis in Gent – vanaf september tot eind december ging ze dagelijks van Zevekote naar Gent voor revalidatie telkens voor ½ dag.
Sedert januari 2012 is Lut terug volledig thuis – gaat nog telkens tweemaal per week naar de kinesist.

Intussen zijn we bijna vier jaar verder. De neurologe denkt niet dat er nog veel evolutie mogelijk is na 2 jaar maar Lut ervaart het anders – intussen gaat ze enkele maanden naar een functionele optometrist die haar allerhande oefeningen heeft en die er wel in gelooft dat er nog evolutie mogelijk is.

Handwerken lukt intussen ook terug – vooral haken.
deken gemaakt door Lut
Lut heeft blijvende gezichtsproblemen – geen dieptezicht – neglegt   - hersenen negeren sommige delen van het beeld die ze dan niet ziet – en voortdurend een bewegend beeld – het ene moment heftiger dan het andere.

Soms ook “kleinzicht” alles lijkt dan piepklein.

 Ja in het leven kan je voor rare dingen komen te staan , en als je dit leest, dan schrik je toch wel even. Lut en ik hebben nu af en toe contact, soms belt Lut me even, en af en toe schrijven we, ik heb begrepen, dat Lut nu een soort praat computer heeft.....

Dames iedereen die Lut heeft gekend, via haar site, neem eens contact met haar op en laat eens wat van je horen.

Fijne dag allemaal groetjes Joke




zaterdag 3 januari 2015

Zo het word weer eens tijd om op mijn vriendschap blog

te schrijven , de keer is het Hannie (link)
 Ik heb Hannie en haar man, 2 maal mogen ontmoeten in Veldhoven, dat altijd veels te kort was,maar we hebben al jaren een leuk E mail contact , waar ik veel steun aan heb....en als ik vast zit, dan ga ik altijd, even naar Hannie haar site en dan kan ik zo genieten van alles was zij maakt.

Dit was Hannie haar inzending van 2014 in Veldhoven
 
kerstkaart 2014

kerstkaart 2013
Hannie maakt dingen waar mijn verstand stil van staat,en ik heb een paar schitterende kaarten van haar mogen ontvangen de afgelopen jaren, en ik wou dat ik bij haar in de buurt woonden, om af en toe even een inspiratie te kunnen opdoen, want wat Hannie met haar handen maakt, gaat mij  echt soms boven mijn hoofd.
En deze kwam met een borduurwerkje dat door Hannie werd gemaakt.
Geborduurd door Hannie
Hannie staat ook in dit schitterende boek van Henk Lijding,


Hannie haar werk hing toen ook in Veldhoven, tussen de Art Quilts.

Hannie heel hartelijk bedankt voor de steun de afgelopen jaren, en de schitterende borduurboeken die ik van je heb mogen ontvangen, waar ik jaren mee voort kan.

Hoop dat we nog een hele lange vriendschap mogen hebben.

Groetjes Joke

woensdag 11 juni 2014

Een plaats waar ik me thuis voel...............

en waar is dat dan wel, zullen jullie denken ; nu dat is bij Wietske en Herman in Den Bosch. (link)



   Toen ik las dat Wietske een winkeltje had geopend, stond dat meteen boven aan mijn lijst, van bezoeken, want ik ben altijd opzoek naar gezellige stekjes als ik in Holland ben, en nu dames ik heb het gevonden, wat een aardige mensen en ze laten je zo welkom voelen.....
      Wietske was even bezig met een klant, maar ik werd meteen van koffie voorzien, en kwam op haar gezellige terras terecht, waar het een weelde van bloemen me verwelkomende, en 2 schitterende poezen, die me  zaten aan te staren, en toen ze begrepen dat ik met ze wou spelen en aaien, zat ik meteen goed.......
    Eerste even gezellige zitten praten, en dat voelde meteen goed aan, we hadden zoveel te vertellen, en ik begreep meteen, dat is een stel naar mijn hart, heerlijk open, en normaal, en dat werd een gezellig uurtje,maar toen werd het tijd dat ik even het winkeltje ging verkennen...

  Op het moment is het nog even in het huis van Wietske zelf, want de bouw loopt even vertraging op..................ja dat kan gebeuren als je je gaat vestigen in een oud pand, en dat ze dan dingen vinden, maar dat stopte Wietske en Herman niet , om hun plan tot uitvoer te brengen, en ondanks Wietske haar beperkingen, die opgevangen worden door Herman, gingen ze van start.
   Ja en ik was dus opzoek naar borduurlinnen, en dat vond ik dan ook in 2 kleuren, en meteen maar  een paar meter mee genomen, want ja als je het ziet liggen, dan gaan de raderen draaien zo van wat kan ik daar mee.


  Wietske liet vol trots haar Dear Jane zien , waar ze mee bezig is, want een priegel werk, maar hij word schitterend Wietske..........
  En ondanks dat de kamer niet groot is, kijk je je ogen uit wat Wietske al allemaal in huis heeft, en het allemaal zo gezellig heeft ingericht.....

Nu ik kijk echt uit , als haar winkel beneden geopend word, en Wietske en Herman, jullie zijn nog niet van me af, het was zo gezellig, dat jullie op de lijst van bezoeken staan, als ik jullie kant opkom , want ik draag Den Bosch een warm hart toe, heb daar veel leuke herinneringen liggen, en die kwamen die dag allemaal te boven, toen ik door de stad heen liep......Hoop volgend jaar een hotelletje te kunnen boeken en weer eens op mijn gemak de stad te kunnen gaan bekennen........................
Wietske is echt op handwerk gebied op alle markten thuis, van borduren tot quilten...............

Ik heb een heerlijke middag gehad dank jullie wel voor de hartelijke ontvangst, en Herman nog heel hartelijk bedankt dat je me even naar het station hebt gebracht................

Dus dames als je in de buurt bent, ga daar dan beslist langs , want wat ben ik blij dat er weer iets nieuws is geopend, want al mijn leuke stekkies in Holland verdwijnen en er komt weinig gezelligs voor terug....

Liefs Joke en allemaal een hele fijn dag.....






vrijdag 3 januari 2014

Kerstkaarten..............

Ik wil iedereen heel heel hartelijk bedanken voor de kerstkaarten,, maar in 2013 heb ik weer een paar schitterende exemplaren gekregen die ik graag met jullie wil delen...
Ook kreeg ik deze schitterende kaart van Hannie.(web-site) Ik heb Hannie en haar man, vorig jaar ontmoet, in Veldhoven, dat was een leuke ontmoeting, wat ik een warm hart toedraag. Dank je voor je schitterende kaart, en je altijd warme woorden


 Van mijn vriendin Ellen kreeg ik deze kaart, en een boek. Ellen en haar Ellen en haar man zijn in de afgelopen 11 jaar een van de beste vrienden geworden, die we vanuit Zweden met hen heb opgebouwd, een vriendschap dat nooit meer stuk zal gaan, dank je wel Ellen je bent er altijd voor me.
Hier kun je meer lezen over Ellen


Dit kreeg ik van mijn lieve vriendin Mary uit de USA, ik heb Mary nog nooit ontmoet,maar we hebben een heel leuk contact opgebouwd over de jaren, hier is haar web-site 
Dank je wel Mary.
Ook kreeg ik deze schitterende kaart van Hilda uit Lelystad, over haar heb ik al eens een logje geschreven, over haar schitterende handwerk......... Dank je wel Hilda, hij gaat weer in de Hilda kaart doos.
Deze schitterende kaart kreeg ik van Janny (web-site)ik bewonder Janny haar werk enorm, en daarom is dit kleinood, dan ook iets wat vaak bewonderd gaat worden. Dank je wel Janny.
Deze kaart kreeg in van Willeke (web-site) Dank je wel Willeke, en voor de vriendschap.
Deze van Lucia en Roel, vrienden die ik meer dan 35 jaar ken.
Deze leuke kaart is gemaakt door Saskia, een handwerkster, die ik heel erg bewonder. (web-log) Dank je wel Saskia

Deze kaart is gemaakt door mijn vriendin Margit , in Zweden. Tack Margit.
En deze kaart kreeg in van Marijna, (kan even haar web-site niet vinden).

Allemaal een heel fijn 2014 toegewenst, met veel handwerk plezier.
Groetjes Joke











zondag 1 december 2013

Vandaag zet ik in het zonnetje Marjan......

Marjan en ik kennen elkaar via de internet, een vriendschap die heel hecht is. Marjan voelt aan wat ik voel (denk dat dat komt omdat we allebei stieren zijn), en deze vriendschap zal dan ook een lang leven beschoren zijn. Als ik in Nederland ben, probeer ik altijd wel een gaatje te vinden, dat we elkaar zien,en Marjan belt me af en toe op, en dan praten we weer even alles bij.
Marjan is altijd bezig voor anderen, haar moeder, zuster,man, kinderen, kleinkinderen, dat ik wel eens het gevoel heb dat Marjan, Marjan vergeet.

Ik wil jullie Marjan haar werk laten zien,(want helaas heeft ze geen web-site), ze is ondanks dat ze het altijd zo druk heeft, altijd wel in de weer met iets, is het niet quilten, dan is het wel breien, haken, borduren,noem maar op, Marjan is van alle markten thuis.



Marjan bedankt voor je vriendschap al deze jaren, als je er niet was geweest, had ik vaak momenten gehad, dat ik het even niet zag zitten, maar jij voelt dan aan, en je hangt meteen aan de telefoon, en zegt; Kom op leeg je hart, en dan kan ik er weer een tijdje tegen, Je bent een kanjer.

Dank je wel, dat je er altijd bent voor me, en voor dat een hele dikke knuffel Joke